Saturday, 26 December 2015

அவளவன்

அவளவன்


அவள்  தனிமை


அள்ளிச் சேர்த்த ஆசைகளை காணவில்லை
எப்படித் தொலைத்தேன் என்றென நான் அறியவில்லை
உள்ளுணர்ந்தது தடமின்றி தொலையுமா?
பசி தீர்க்க பார்த்திருக்கும்  பணிகள் முடிந்தன நேற்று
பேருந்தில்  தலைசாய்த்த நேரம் உள்ளிருந்து உருப்பெற்றான் அவன்
எவன்
எப்படிச் சொல்வேன்
நான்  இக்காலப் பெண்ணாயிற்றே
நீ நினைப்பது எதுவெனினும்
எவன் நினைவெழும்போது இதயத் துடிப்பது இரண்டிலக்கம் தாண்டுகிறதோ
எவன் பெயர்  எங்கு கேட்பினும் என் சித்தம்  மொத்தமும் செவியென குவிகிறதோ
எவன் அணுக்கம் என்னை நானென  உணரச்  செய்கிறதோ
அவன் நினைவு  அன்றெழுந்தது
அந்நினைவிற்கு அவனும்  நிகரில்லை
உடலென ஒன்று எனக்கிருந்ததா அப்போது?
காற்றென அவன் நிரம்ப வெளியெனக் கிடந்தேன்
என்னை அழுத்தும் அனைத்தும் துடைத்தெறியப்பட
உடலாய் விழியாய் மொழியாய் என்னைச்
சூழ்ந்தவன் அனைத்தும்  கடந்து நின்றென்னை
நிறைக்கிறான்
என்ன உளறல் இது?
எவ்யுகத்தில் எதைப்  பேசுவது ?
யுகம் எதுவெனில் எனக்கென்ன?
சிரித்துக்  கொண்டே பிறக்கட்டும்  ஒரு குழந்தை
உங்கள்  நாகரிகங்களுக்கு நான் பணிகிறேன்


அவன் நிலைமை


கபடற்ற கருணையாளன்  நானல்ல
மிருகமென உணராத  மனிதனல்ல நான்
இருந்தும் என்ன நேர்கிறதெனக்கு?
எதற்கிந்த மெல்லுணர்வு?
இத்தனை  நாள் இறுமாந்திருந்தது இதைப் பெறத்தானா?
சில பார்வைகளில் கடந்திருக்கலாம்
சில வார்த்தைகளில்  மறந்திருக்கலாம்
உடலிணைதல் மட்டும்  உறவெனக் கொள்ள முடியவில்லை
பசி தீர்க்கவே உணவெனில் சுவையெதற்கு
முலையூட்டலே அன்னையெனில் அணைப்பெதற்கு
வென்று  செல்லவே உலகெனில்
சிரிப்பெதற்கு
தேடலே வாழ்வெனில் தெய்வம் எதற்கு
இதுதான்  நானெனில் அவள் எதற்கு
அவள் இல்லையெனில்  நானெதற்கு


எதிர்கொள்ளல்


இதுவா  அவள் இவனா அது
விழி திறக்கும்  முன்  அனணத்திருக்கும்
குளிரென இருந்தான்
பாலை மணல்வெளியில் ஊற்றெடுக்கும்
சுனையென நிகழ்ந்தாள்
இவளல்லவே அது
இதுவல்லவே அவன்
என்னுள்ளிருக்கும் ஒன்று நிறையாமல் அவன் நிரம்பப் போவதில்லை
நான்  உணரும்  ஒன்றை நுகராமல் அவள்
முழுமை  கொள்வதில்லை
இருமைகள் இணைந்து ஏதுமற்றுப்  போனது
அவனுள்  அவளாகவும் அவளுள் அவனாகவும்

No comments:

Post a Comment