Saturday, 26 December 2015

துளியென்றுணர்தல்


துளியென்றுணர்தல்
நெளிந்து  நகர்கிறது  வாழ்வு
நிதர்சனம்  மறுக்கிறது  நினைவு
கடலின்  விரிவை கைக்குவளையில் அளக்கிறேன்
எந்நிகழ்வாயினும்  எனைக்  கொண்டே  உணர்கிறேன்
கைமீறுகையில் தெரிகிறது  கருணையில்லா காலம்
நெருக்கும்  நகரத்தில்  அறுக்கும்  தனிமையில்
நொறுக்கும்  சிந்தனையில்  வெறுக்கும்  உறவினில்
சிலிர்க்கும்  குளிரில்  தகிக்கும்  அனலில்
பிறக்கும்  சிசுவினில் அழுகும்  சவத்தினில்
உறைகின்றன மானுடம்  காணா  மகத்துவங்கள்
முழுப்பாலை காணும்  நீள்விழி உண்டு
இருந்தும்  ஓரடியே வைக்கின்றன குறுங்கால்கள்
அள்ளிக்  கொள்வதா ?தள்ளி  நிற்பதா?
முயன்று  கடப்பதா ? வேடிக்கை  பார்ப்பதா?
எதுவெனினும்  ஒன்று  புரிகிறது
எதனுள்ளும்  இறுகி  நிறைவதது
அதன்  துளி  நான்
நான்  மட்டுமே  அதுவல்ல
நான் இன்றியும்  அதுவல்ல
பெருநிம்மதியில் விழிக்கிறேன்

துளியென்றுணர்கிறேன்

No comments:

Post a Comment